Wszyscy tak strasznie narzekamy na pierwsze i drugie części podzielonych fabuł, że niemal zupełnie zatracamy radość oczekiwania na ich finał. A gdy przygoda się kończy, żałujemy i cicho przyznajemy, że było warto, że w sumie to nic, że oni to wszysko tylko dla kasy, że przeżywać trzy lata pod rząd takie seanse, to jednak świetna sprawa. Dokładnie tak poczuje się większość z Was, gdy za tydzień ujrzy napisy końcowe Hobbita: Bitwy Pięciu Armii - ostatniej części drugiej trylogii Petera Jacksona, która wspaniale spaja wszystkie części wyprawy krasnoludów i łączy je z największym dziełem reżysera, Władcą Pierścieni.
niedziela, 21 grudnia 2014
Hobbit: Bitwa Pięciu Armii
czwartek, 14 sierpnia 2014
Epicentrum
Filmy katastroficzne rządzą się swoimi prawami. Mają być głośne, trzymać w napięciu i wzbudzać silne, najczęściej tanie emocje. Nie pretendują sobie prawa do odtwarzania rzeczywistości - łatwo popadają w przesadę, balansują na granicy prawdopodobieństwa, sklejając fabułę tylko na tyle, by przynajmniej chwilę trzymała się kupy. Ogląda się je na tyle dobrze, by nie usnąć i na tyle źle, by zapytać się w duchu: "co ja paczę?". Epicentrum nie odbiega od tego schematu.
czwartek, 26 grudnia 2013
Hobbit: Pustkowie Smauga
Mówi się, że środkowe części trylogii mają niełatwe życie. Obarczone ogromnymi, podrasowanymi przez dobre wrażenie, jakie pozostawił poprzednik, nadziejami, dźwigające spore wyzwanie, jakim jest spojenie początku i końca, usiłujące dać coś niemożliwego: zaspokoić apetyt i jednocześnie nie nasycić. Muszyński twierdzi, że to klątwa. Może. Jeśli jednak ktoś stawia jej czoła z takim wdziękiem, jak Jackson, to nie ma powodów do obaw. Śródziemie wciąż ma się wspaniale.