Cristiada

Nie lubię wychodzić z kina z mieszanymi uczuciami. Ani wtedy ocenić, ani powiedzieć coś mądrego, ani dojść ze sobą do ładu - taka nieprzyjemna pustka werbalna mimo kłębiących się w głowie myśli. Cristiada jest właśnie takim filmem - trochę dobrym, trochę złym, dobrze zrealizowanym i ładnie podanym, ale w wielu warstwach tak bardzo kłującym w oczy usterkami, że w konsekwencji męczącym i rozczarowującym.