Strony

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą leonardo dicaprio. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą leonardo dicaprio. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 4 lutego 2016

Zjawa

Gdybym miała swoją przygodę z filmami Alejandro G. Iñárritu porównać do podróży, byłaby to podróż precyzyjnie zaplanowana, solidnie zorganizowana, obfitująca w niezapomniane wrażenia estetyczne i - co nieodzowne - ważne spotkanie z kimś, kto przekracza w imię tej wyprawy siebie. Czas, na wspomnienie którego kiwam z uznaniem głową, ale rzadko lub nawet nigdy się nie uśmiecham. Bo też treść filmów meksykańskiego zdobywcy Oscara nie skłania do radości ani nawet większych emocji. To chłodne, sterylne kino, które największą wartość prezentuje w warstwie artystycznej, formie, która niesie treść na swoich ramionach i dzięki temu sprawia wrażenie, że dotyczy nas bardziej. Zjawa jest właśnie takim filmem - doskonałym formalnie, ale nieco kłopotliwym w obszarze znaczeń.


piątek, 3 stycznia 2014

Wilk z Wall Street

Na każdy film z DiCaprio czekam jak na prezent. I tak też się nim cieszę - cokolwiek by to nie było, miły jest już sam gest, a jeśli przy okazji sam podarunek spełnia moje oczekiwania, to szczęścia mam pełnię. W przypadku Leo nigdy nie musiałam martwić się, że prezentem będę zawiedziona. To facet, który od 20 lat udowadnia, że może jeszcze więcej. I z każdą kolejną rolą to widać coraz mocniej. Jakkolwiek wydaje Wam się, że właśnie zobaczyliście jego najlepszy występ, jesteście w błędzie. Jego talent nie zna granic, a najlepsze dopiero przed nim.
 

piątek, 24 maja 2013

Wielki Gatsby (2013)

Przestraszyłam się. Najnormalniej w świecie przestraszyłam się, że te 25 szybkich, głośnych i kolorowych minut, którymi Luhrmann rozpoczął swoją interpretację jednej z najważniejszych pozycji w amerykańskiej literaturze, potrwają dłużej. Że ta zamierzona i interesująca przecież technicznie stylizacja zmęczy mnie i nie będę już w stanie chłonąć opanowana tego, co najlepsze. Ale kiedy ten teatralny, pełen kiczu prolog do melodramatu z Long Island minął i na scenie zrobiło się miejsce dla najważniejszych osób tej historii, wszystko - paradoksalnie i wprost proporcjonalnie do zaniku bajecznych barw - zaczęło nabierać kolorów i uwodzić, uwodzić, uwodzić...
 

sobota, 19 stycznia 2013

Django

Nowy film ukochanego reżysera to dla każdego fana nie lada gratka. Śledzenie etapów jego powstawania, zbierania obsady (w tym przypadku było co obserwować, bo ekipa Django zmieniała się jak w kalejdoskopie), kolejnych zdjęć, oglądanie po kilka(naście) razy zwiastunów, a potem sto pytań na minutę: co wymyśli, jak będzie, co nowego, czy sięgnie do dorobku, i to najstraszniejsze: czy będzie dobrze, a przynajmniej: czy nie będzie gorzej? Osobiście projekt pt. Django Unchained nie ekscytował mnie aż tak bardzo. Prosty powód: to miał być western, w dodatku "przerywnik" tudzież "przeszkadzacz" w kręceniu zdjęć do filmu, na który czekam od 10 lat (Kill Bill vol. 3). No więc jakoś nie. Ale przecież obejrzeć musiałam i chciałam. I co? Ano, Tarantino.
 

sobota, 30 czerwca 2012

Chłopięcy świat

Wiecie, jest tyle nowych filmów, że często na pisanie o tym, co już było, i to było było, nie starcza czasu. Czerwiec na szczęście nie obfitował w zbyt wiele fantastycznych premier - szczególnie, że widzów kinom zabrało Euro - udało mi się więc sięgnąć wreszcie po filmy, które z różnych względów czekały w kolejce do obejrzenia. Nie wiem, dlaczego tak długo. Chłopięcy świat to kolejny po Co gryzie Gilberta Grape'a i pośrednio także Sprawie Kramerów film, który opowiada o prowincjonalnych trudnościach i wyborach prowincjonalnych ludzi i kolejny film, który - jak tamte - swoją prostotą rozbił mnie na atomy, żonglując moimi emocjami mimo braku większych zwrotów akcji. A ja to bardzo lubię.
 

środa, 9 maja 2012

J. Edgar


O, matko, ile ja czekałam na ten film. Noż doczekać się nie mogłam. I wyglądałam, i wyszukiwałam, i wyczytywałam - no bo Leo, no bo Clint, no bo musi być przecież genialnie. Premiery kinowej się nie doczekałam, film trafił do Polski od razu w wersji dvd. Zaścianek, ale dobre i to. Po seansie J. Edgara nie mam jednak do dystrybutorów żalu - chyba wywąchali brak interesu i postawili na mniejsze zło. Bo J. Edgar nie zachwyca.

poniedziałek, 29 sierpnia 2011

Co gryzie Gilberta Grape'a?

Wiem, staroć. Ale: Depp i DiCaprio... nie szło się oprzeć. Tak więc w ramach nadrabiania zaległości niech będzie i Hallström.